सरकारी जमिन, प्राकृतिक सम्पदा र खोलानाला कौंडीको भाऊमा वैधानिक ढंगले कब्जा गरेर लुट्ने गिरोह यो देशमा पछिल्लो समय निकै शक्तिशाली बनेको छ । जुन सुकै पार्टीका शीर्ष नेताको किचनसम्म उनीहरुको पहुँच छ । भन्छन्, नेताहरुको कालोधन यस्तै व्यापारीहरुले नै चलाउने गर्दछन् । त्यसैले जुनसुकै सरकार आओस्, यिनीहरुलाई न त सम्पत्ति शुद्धिकरण आयोगले छुन्छ, न त अख्तियारको नै आँखा पुग्छ । न त राजश्व कार्यालयले नै यिनीहरुलाई छड्के गर्न सक्छ । हामी टाढा जानु पर्दैन, हाम्रा वरपर भएका नवधनाढ्य व्यापारीहरुको व्यवसायलाई हेरौं । उनीहरुले गर्ने गतिविधिहरुलाई हेरौं ।

राज्यको अर्बौं लुटेर, ठगेर अनि केही लाख बाँडेर समाजसेवी हुने र वाह वाह कमाउने रहर धेरैको हुन्छ । यसो गर्दा घाटा भन्दा सामाजिक प्रतिष्ठा पनि बढ्ने र जनताको आँखामा धुलो छर्ने काम पनि मजैले हुने गर्दछ । यति कुरा हामी जनताले बुझ्नुपर्छ कि व्यापारीले बिना नाफा कुनै पनि काममा हात हाल्दैन । त्यो नाफा उसले आर्थिक मात्र नभई सामाजिक प्रतिष्ठाको रुपमा पनि लिन खोजिरहेको हुन्छ । हामीले चिन्न सक्नुपर्दछ ।

एउटा सामान्य नागरिकले केही गर्छु भनेर बैंकमा घरजग्गा धितो राखेर ऋण लिन्छ । विभिन्न कारणवश समयमा उसले किस्ता बुझाउन सक्दैन । त्यस्तो अफ्ठ्यारो अवस्थामा परेका नागरिकहरुको बैंकसँगको मिलेमतोमा पूर्ण जानकारी लिने र लुट्ने एउटा गिरोह वषौंदेखि सक्रिय छ पोखरामा ।  जसले बैंकका केही गलत पात्रहरुसँग मिलेर लिलामीका नाममा त्यो ऋणीलाई खबर समेत नगरी सम्पत्ति कब्जा गर्ने गर्दछन् । यस्ता काण्डका विवादित व्यवसायीहरु फेरि समाजसेवाको खोल ओढेर ढोङ्ग पिट्छन् । यस्ता ढोङ्गीहरुलाई अब नङ्ग्याउनै पर्छ । उनीहरुको भित्री काण्डहरु बाहिर ल्याउनै पर्छ ।

यस्ता व्यापारीहरुको गिरोह छ पोखरामा, जो यहाँका प्राकृतिक सम्पदाहरु कौंडीको भाऊमा लिएर ध्वस्त बनाउँछन् । दिनप्रतिदिन यस्तो गिरोहको दवदवा बढिरहेको छ । आमनागरिकले यस्तो विषयमा कुनै भेऊ समेत पाउँदैनन् । को कोबाट परिचालित छ, कुन कम्पनी कसको योजनामा दर्ता भएर अगाडि आएको छ र कुन कम्पनी भित्र कस–कसको शेयर छ यो सजिलै आमनागरिकले पत्तो पनि पाउँदैनन् ।

नेपालमा यतिबेला लोभीपापी नेताहरुलाई किनेर व्यापारीहरुले नीतिगत नै भ्रष्टाचार गरिरहेका कैयौं उदाहरणहरु छन् । कानुनी रुपमा वैधानिक ढंगले राज्य दोहन गरिरहेका छन् । अनि यस्ता गिरोहको पछि लागेर पेट पाल्नेहरु हजारौंको संख्यामा स्तर अनुसार र क्षेत्र अनुसार देश भरी नै छन् । त्यसैले सजिलै यस्तो झुण्डको जालो (नेटवर्क) ध्वस्त गर्न सकिदैंन । तर निरन्तर प्रहार गरिरह्यो र यिनीहरुका अनेकन् खेलहरुलाई जनता सामू छर्लङ्ग पार्ने काम गर्दै गईयो भने लुटेरा र समाजसेवी के हुन् जनताले सजिलै छुट्याउन सक्छन् ।

प्रहरी प्रशासन, मिडिया र जनप्रतिनिधि जताततै यिनीहरुका आफ्ना एजेन्ट (दलाल)हरु पनि हुन्छन् । तर सबै प्रहरी प्रशासन, मिडिया र जनप्रतिनिधिहरु विकाऊ पनि हुँदैनन् । हो, तिनै ईमान्दार तप्काहरुले यस्तै भ्रष्टहरुको भण्डाफोर गर्दै जानुपर्छ । समय लाग्छ, तर यिनीहरुको असली अनुहार आमजनतालाई चिनाउनै पर्छ ।

देशमा जहिले पनि संकट आएको बेलामा एकथरी व्यापारीहरु कमाउन तिर लाग्छन् । कालोबजारी तिर लाग्छन् । यस्ताले देशमा गृहयुद्ध भएको बेलामा होस् वा नाकाबन्दी भएको बेलामा होस् कसरी लुट्ने भन्ने बाहेक अर्को ध्याउन्न हुँदैन । त्यसैगरी, अर्को थरी नाफाखोर व्यापारीहरु राजनीतिक दलका नेताको कालोधन व्यवसायमा लगानी गर्ने गर्दछन् । उनीहरुलाई कांग्रेस, एमाले, माओवादी वा राप्रपा जसको सरकार आएपनि केही फरक पर्दैन ।

यो खालका नाफाखोरहरुले नीतिगत रुपमा ठुलो भ्रष्टाचार गर्ने गर्दछन् । पछिल्लो समयमा धेरै काण्डहरु सञ्चारमाध्यमहरुमा पनि आएका छन् । राम्रो ठाउँमा भएका सरकारी जमिनहरु ३०/४० वर्षका लागि कौंडीको भाऊमा भाडामा लिने, प्राकृतिक सम्पदाहरुको दोहन गर्ने र ठुला–ठुला ठेक्कापट्टामा अर्बौं असुल्ने काण्डहरु हाम्रा लागि सामान्य नै भईसके । कोरोनाको खोप ल्याउने क्रममा विचका नाफाखोर दलालहरुले कमिशन नमिल्दा सरकारलाई नै टेरेनन् । यस्तो अवस्थामा देश पुगिसकेको छ ।

यहाँका सुन्दर प्राकृतिक स्थलहरु नाफाखोरहरुले बर्षौंसम्मका लागि कब्जा गरिसकेका छन् । यी सारा घटनाहरु हेरिरहँदा के लाग्छ भने अब आँट गरेर हाम्रो पुस्ताले यस्ता कालोबजारी, नाफाखोर, कमिशनखोर, विचौंलिया, दलाल र माफियाहरुलाई सम्मानपूर्वक समाजसेवी, सफल उद्यमी वा असल पात्रका रुपमा चित्रण गर्ने कामलाई ठाडै बहिष्कार गर्नुपर्दछ । यिनीहरुको असली चेहरा समाजका अगाडि देखाउन सक्नुपर्दछ । जब स्वार्थ बोकिदैंन भने यस्ता गलत प्रवृत्तिका पात्रलाई ठेगान लगाउन सजिलै सकिन्छ । अन्ततः विपतको बेलामा कालोबजारी गर्ने, नाफाका लागि धन्दा चलाउने, एकातिर दिए जस्तो गरी अर्को तिरबाट लुट्ने खालको प्रवृत्तिमूलक गतिविधिको विरोधमा सबै जनता जागरुक हुन जरुरी छ ।