
१सराङकोट बालसुधार गृहबाट फरार बालबन्दी १८ घण्टामैं पक्राउ
२तराईबाट राष्ट्रिय आस्थाको पर्व बनेको छठले आध्यात्मिक आकर्षण बढाउँदै
३अध्यक्षसहित दुई सदस्य समितिमा बस्न नमानेपछि समितिलाई नयाँ स्वरूप दिने तयारी
४इनमसँग शंकास्पद कारोबार देखिएका कांग्रेस नेता उमेश श्रेष्ठका भाइ महेश पक्राउ
५डीडीसीको करोडौं अनियमितता प्रकरण : विराटनगर आयोजना प्रमुख शर्मा पक्राउ
६कांग्रेस देउवा पक्षको गण्डकी प्रदेश अधिवेशन मंसिर ५ र ६ गते पोखरामा हुने
७रोकिराखेको बोलेरोमा स्कुटर ठोक्किँदा २ जनाको मृत्यु
८रास्वपाका २० नेता चीन जाँदै, राष्ट्रिय हितका विषय निर्धक्क राख्न प्रधानमन्त्रीको निर्देशन
९भीमफेदी ईभी दुर्घटना : मृतकको संख्या १४ पुग्यो
१०पोखरामा जिप दुर्घटना : एकको मृत्यु, १२ जना घाइते
११विदेशी पर्यटकलाई ‘भाइटीका’ : व्यापार र रमाइलोको साधन कि सांस्कृतिक आदानप्रदान !!!
१२आज भाइटीका: उत्तम साइत बिहान ११:०७ बजे, दिनभर लगाउन सकिने
१कास्की प्रमुख हुँदादेखि नै छरपष्ट र विवादित थिए आईजिपी दानबहादुर कार्कीको धन्दा
२विचौंलिया इनमको जालोमा प्रधानन्यायाधीशदेखि आईजिपिसम्म !
३प्रधानमन्त्रीज्यू, पोखराको लेकसाइडमा प्रहरी-विचौंलिया सेटिङको जरा उखेल्नुहोस् !
४बिचौलिया सापकोटालाई पटक-पटक भेटेको न्यायाधीश फुयालको स्वीकारोक्ति
५बदनाम प्रहरी प्रमुख दानबहादुर कार्की बर्खास्त
६आज विजया दशमी: बिहान १०:२६ बजे टीकाको उत्तम साइत
७फ्लोअप: ‘बाल यौन दुरुपयोग’मा जर्मन नागरिक दोषी ठहर, देश निकाला
८नेपालमा बालबालिकाको रगतमा लेडको जोखिम उच्च
९‘समाचारको स्रोत पत्ता लगाउन समाचारकक्षमा प्रहरी छिरेको हो भने मुलुकमा संविधान सकियो’: शिव गाउँले
१०पोखराको प्राकृतिक तथा ऐतिहासिक सम्पदामाथि दोहनको श्रृंखला-तत्काल रोकियोस्
११आईजिपी कार्कीसम्बन्धी समाचार लेख्ने पत्रकार धमाधम पक्राउ, महासंघद्वारा निन्दा
१२डा. मनोज केसी नेपाल प्रहरीको ३४औं महानिरीक्षक
७२ जना निर्दोषले ज्यान गुमाए, सयौं घाइते भए । यस्तो राक्षसी सत्ता कसले बनायो ? कसले स्कूल ड्रेस लगाएर आएका नाबालकलाई टाउकोतिर निशाना बनाएर गोली चलाउन अनुमति दियो ?
मोहन मुन
मध्यरातमा तस्करको काखमा जन्मिएको सरकारले गर्ने भनेको के हो ? लुटेरा, तस्कर र भ्रष्टहरूको संरक्षण । भ्रष्टाचार, भिटिज भिसा प्रकरण लगायतका काण्डहरू नउठ्ने हैनन् ? आफन्त भित्र नपुग्दै सामसुम हुन्थ्यो । जनताको चाहना बेवास्ता गर्दै यो सरकार राम्रालाई होइन—आफ्नैलाई मात्र ठाउँ दिन्थ्यो । यो रोग नेपाली राजनीतिमा पुरानै हो । हरेक सरकारको रगतमा सिन्डिकेटको विष बगिरहेको हुन्छ ।
सामाजिक सञ्जालमा जेन-जी पुस्ताको (१३–२८ वर्ष) आक्रोश गुन्जिरहेको थियो । टिकटक र फेसबुकमा “गाउँ–गाउँबाट उठ, म हाँसेको हेर्न चाहन्छु” जस्ता गीतहरू भाइरल हुँदैथिए । नेपो किड्सको विलासिताले सडकको आगो झन् तेज बनायो । तर सरकार भने बेखबर रह्यो । विरोधलाई दबाउन सामाजिक सञ्जाल नियन्त्रण गर्ने नाटक मात्र भयो—तर जेन-जी चुप भएनन् । सेप्टेम्बर ८ मा उनीहरूले सडकमा क्रान्ति घोषणा गरे । स्कूल ड्रेसमा आएर शान्तिपूर्ण नारा लगाउने योजनामा रहेका युवाहरू प्रधानमन्त्रीको मजाकसँग झनै आक्रोशित भए । घटना थियो जेब्राक्रसमा मन्त्रीको गाडीले एक युवतीलाई दिएको ठक्कर । घाइतेको पीडा ओलीका लागि “सामान्य घटना” थियो ।
स्कूल ड्रेसमा आएर शान्तिपूर्ण नारा लगाउने योजनामा रहेका युवाहरू प्रधानमन्त्रीको मजाकसँग झनै आक्रोशित भए । घटना थियो जेब्राक्रसमा मन्त्रीको गाडीले एक युवतीलाई दिएको ठक्कर । घाइतेको पीडा ओलीका लागि “सामान्य घटना” थियो ।
सरकारले दम्भ पालेको थियो । आन्दोलनलाई तह लगाउने मनसायले संवाद आवश्यक ठानेन । विचार सुन्नुको सट्टा विरोधलाई बदनाम गर्ने मनसाय प्रकट ग¥यो । अनि जवाफस्वरूप गोली चल्यो । सडक रताम्य बन्यो । ७२ जना निर्दोषले ज्यान गुमाए, सयौं घाइते भए । यस्तो राक्षसी सत्ता कसले बनायो ? कसले स्कूल ड्रेस लगाएर आएका नाबालकलाई टाउकोतिर निशाना बनाएर गोली चलाउन अनुमति दियो ? ७२ परिवारको चित्कारले आकाश थर्किरहेछ—तै पनि हत्याराहरू निर्भयतापूर्वक हिँडिरहेछन् ।
विश्वभर जेन-जीपुस्ता भ्रष्टाचार, असमानता र अन्यायविरुद्ध उभिइरहेको छ । अमेरिका–ब्ल्याक लाइभ्स म्याटर, म्यानमार–जेनरेसन जे, नेपाल–इनफ इज इनफ—यी सबै उठेका आवाजहरू हुन् । तर सेप्टेम्बर ८ मा नेपालको सडक रगतले भिज्यो । शान्तिपूर्ण आन्दोलनलाई किन हत्याले जवाफ दिइयो ? के सत्तामा रहेका मानिसहरू अपराधी मानसिकताबाट मुक्त छैनन् ?
अमेरिका–ब्ल्याक लाइभ्स म्याटर, म्यानमार–जेनरेसन जे, नेपाल–इनफ इज इनफ—यी सबै उठेका आवाजहरू हुन् । तर सेप्टेम्बर ८ मा नेपालको सडक रगतले भिज्यो ।
४८ घण्टा नबित्दै आन्दोलन हिंसाको ज्वालामा परिणत भयो—७२ जीवन हराए, सयौं घाइते । सरकारी रवाफले मानिसहरूको आक्रोश थप बढायो । नेताका महल, पार्टी कार्यालय र सरकारी भवनहरू जले । ठूलो मानवीय, आर्थिक र सांस्कृतिक क्षति भयो । अन्ततः दोषी भाग्न खोजे—सेनाको हेलिकोप्टरमा लुकेर । देश तहसनहस भयो । सरकारी संरचनाहरू खरानीमा परिणत भए ।
आन्दोलनको दबावमा पूर्वप्रधानन्यायाधीश सुशीला कार्की प्रधानमन्त्री बनिन्—नेपालको पहिलो महिला नेतृत्व । तर दोस्रो पुस्ताका नेताहरूमा न त आत्मग्लानी । न त कुनै हिनताबोध । देश जलेको छ तर चिन्ता छ केबल पार्टी कार्यालय जलेकोमा । पहिलो पुस्ताका नेताहरू ३ दशक पदमै टासिएझैं उनीहरूको पथ पनि उस्तै छ । यी नेताहरू आफ्ना नेताका विलासी जीवनशैली र भ्रष्टचारीहरूसँगको उठबसमा चुपचाप । लाग्छ यिनीहरू दास हुन् । यिनीहरूको मिडियालाई हर्कत फेरि “मेरो घर जलाउनेलाई चिन्नुहोस्” “फलानो पार्टीको” । यिनीहरूको हर्कत हेर्दा यसो लाग्छ देश रामराज्य थियो । राज्यले कसैको हत्या गरेन । मानौं यी प्राणीहरू निर्दोष युवाहरूको हत्यामा बेखबर छन् । ७२ परिवारको चित्कार आकाश गुन्जिरहेछ, यी नेताहरू भने मौन छन् ?

जेन-जी आन्दोलनमा सहादत भएका योद्धाहरु ।तस्विर साभार : खबरहव डटकम
के देशमा जलेका भवनहरू मात्रै हुन् ? देशको भविष्यहरू जलेको थिएनन् ? भत्केका र जलेका भवन बनाउन सकिन्छ होला नि ? के हत्या भएका सपना फर्केलान् ?
के देशमा जलेका भवनहरू मात्रै हुन् ? देशको भविष्यहरू जलेको थिएनन् ? भत्केका र जलेका भवन बनाउन सकिन्छ होला नि ? के हत्या भएका सपना फर्केलान् ? “जलेको छानो” देखाएर आँसुको खेती गर्दै गर्दा सोच त गोली चलाउन आदेश दिने तिम्रा नेता थिए ? तिम्रो जवाफदेहिता कहाँ थियो ? के तिम्रा आँसुले ७२ परिवारको रगत पखाल्न सक्छ ?
यो दुर्घटना होइन—यो हत्या हो । तीन दशकदेखि सत्ताको साँपले देशलाई विषले छोएको छ । भ्रष्टाचारको संरक्षण, तस्करहरूको शरण, र आफन्तमय सत्ताभोग । जनताको आवाजलाई दबाउन सामाजिक सञ्जाल थुनिने, विरोध चुप पारिने—यी सबै लुटतन्त्रका चालहरू थिएनन् ? सत्ता लुटेराको अड्डा बन्ने बेला सडकमा रगत बग्छ तर न्यायले मात्र हिसाब सोध्न सक्छ—हिंसाले होइन ।
जेन-जीको आक्रोश विनाश होइन, परिवर्तनको आगो हो । तर कसले यो आगोलाई सही दिशा दिने ? हत्यारालाई जोगाउने कि सत्यलाई उजागर गर्ने ? हत्याकाण्डको निष्पक्ष छानबिन र सत्य सार्वजनिक नगर्ने ?

जेन जी आन्दोलनमा छोरा गुमाएपछि भावविह्वल अवस्थामा एक आमा ।
जेन-जीको आक्रोश विनाश होइन, परिवर्तनको आगो हो । तर कसले यो आगोलाई सही दिशा दिने ? हत्यारालाई जोगाउने कि सत्यलाई उजागर गर्ने ? हत्याकाण्डको निष्पक्ष छानबिन र सत्य सार्वजनिक नगर्ने ? गोली प्रहार गर्ने र त्यो आदेश दिनेहरूलाई कानूनी कठघरामा नउभ्याउने ? पीडित परिवारलाई तत्काल राहत नदिने ? भ्रष्ट नियुक्ति र लुटतन्त्रको जालो नकाटिने ? नेताहरू—तिम्रो जलेको महलको नाटक कसैलाई चाहिँदैन । जनताको भविष्य जलेको छ र ७२ युवाको रगत अझै तातो छ । इतिहासले हिसाब माग्छ । निर्दोषको रगत बग्दा तिमी के गर्यौ—जवाफदेही बन्ने कि हत्यारालाई संरक्षण गर्ने ?
जेन-जी पुस्ता, यो तिम्रो रणभूमि हो । आक्रोशलाई विधि र सद्भावनाका साथ सक्षम शक्ति बनाऔं । राजनीति गर्छौ भने—हत्यारालाई कानूनी कठघरामा ल्याएर शुरुवात गर । पत्रकारिता गर्छौ भने—तिनका कालो अनुहार उजागर गर । ढिला नगर । ढुङ्गा जस्तो कठोर निर्णय लिनु पर्छ र त्यो निर्णय समयमै लिनु । पहिला कानूनी हिसाब पूरा गर, तब लुट र आतंकका अपराधीहरू आफैं उजागर हुन्छन् ।
न्याय नआउँदासम्म यो विद्रोह निरन्तर जलिरहनेछ ।
१कास्की प्रमुख हुँदादेखि नै छरपष्ट र विवादित थिए आईजिपी दानबहादुर कार्कीको धन्दा
२विचौंलिया इनमको जालोमा प्रधानन्यायाधीशदेखि आईजिपिसम्म !
३प्रधानमन्त्रीज्यू, पोखराको लेकसाइडमा प्रहरी-विचौंलिया सेटिङको जरा उखेल्नुहोस् !
४बिचौलिया सापकोटालाई पटक-पटक भेटेको न्यायाधीश फुयालको स्वीकारोक्ति
५बदनाम प्रहरी प्रमुख दानबहादुर कार्की बर्खास्त